Natuurlijk. In de voetbalwereld, of het nu de ere-divisie of de vijfde klasse zondagamateurs betreft, is het met regelmaat een tussentijds komen en gaan van niet alleen spelers, maar zeker ook van trainers. Ambities richting een verbeterde positie, hopeloze teamprestaties of privé beslommeringen, er zijn allerhande redenen om de verbintenis met een club tussentijds te beëindigen en in de meeste gevallen ziet iedereen dat ook wel aankomen. Zo niet Marcel Gerrist, de trainer van het in de vijfde klasse D uitkomende Arnhemia.
De 50-jarige Gerrist, bezig aan zijn tweede seizoen bij Arnhemia, was volledig verrast toen hem op 26 februari aan de vooravond van de belangrijke streekderby Arnhemia – Eendracht (en vlak voor de donderdagavond-training) door voorzitter Edwin Vonk en bestuurslid Technische Zaken Tom de Water te kennen werd gegeven dat zijn contract aan het einde van dit seizoen niet verlengd zou worden. De eerste reactie die Gerrist desgevraagd op dit beluit kon geven was duidelijk: “Ik heb een mes in mijn rug gekregen!”
De Trainer
Het moment waarop het gesprek plaatsvond was op zijn minst ongelukkig te noemen. Vlak voor de selectietraining en iedereen leek gefocust op de belangrijke wedstrijd tegen Eendracht. Bij winst zou Arnhemia tweede kunnen worden en weer een stap dichter bij een eventueel periodekampioenschap zijn. Voorwaar een knappe prestatie van Gerrist en zijn mannen: toen Gerrist aan het seizoen 2024-2025 begon, moest hij nagenoeg op nul beginnen.
Gerrist haalde overal spelers vandaan en het was dan ook niet verwonderlijk dat Arnhemia in die fase bijna onderaan bungelde. Maar na één seizoen hard werken staan de mannen van Gerrist nu op de vierde plaats, een prachtige prestatie en een knappe vooruitgang ten opzichte van vorig seizoen. Niet zo heel gek dus dat Gerrist zeer onaangenaam getroffen werd door de inhoud van het gesprek op die donderdagavond.
Gerrist: “Het gesprek duurde nog geen tien minuten. Er werden mij drie punten verweten: ik was te fanatiek, er was geen chemie meer tussen de spelers en de trainer en als derde werd genoemd dat er te weinig doorstroming vanuit de jeugd naar het eerste team zou zijn. Ik was eerlijk gezegd te verbouwereerd en te verrast om direct te reageren, ik had dit echt niet zien aankomen”, aldus de teleurgestelde Gerrist. Hij vervolgt: “Het eerste punt klopt, ik ben bloedfanatiek, maar dat was ik ook al toen men mij hier naar toe haalde, dus niets nieuws onder de zon.”
Ook het tweede en derde verwijt haalt Gerrist onderuit: Gerrist: “Als er geen chemie meer is tussen mij en het team, waarom lopen dan alle jongens vorige week direct nadat ik hen geïnformeerd had naar de bestuurskamer om dit te ontkrachten? En je ziet het nu ook, alle jongens komen voorbij en geven mij een hand en een ‘hoi trainer!’ Dat doe je niet als er geen chemie is. Ook het derde verwijt op het lijstje zet geen zoden aan de dijk. Twee jonge jongens trainen nu voorlopig mee en zes jongens hebben vanuit de jeugd hun debuut gemaakt. Wat wil het bestuur dan? Dat ik de pupillen ook mee laat trainen?” aldus Gerrist.
De rasechte Malburger, opgegroeid en woonachtig in Arnhem Zuid, is diep gekrenkt. ”Ik ben een verenigingsman in hart en nieren. Als ik me ergens aan verbind dan zet ik mij voor meer dan 100% in. Ik ben heel erg teleurgesteld in deze gang van zaken. Ik dacht dat het gesprek zou gaan over contractverlenging.”
De Speler
Ook speler Bram Langelaar van Arnhemia maakte deel uit van de groep die zich direct na het bericht van Gerrist in de bestuurskamer meldde. “We deden dat vooral om uit de mond van het bestuur te horen wat er nu precies speelde. Wij waren verrast door dit besluit en waren benieuwd naar de argumenten”, aldus de 31-jarige spits. Langelaar vervolgt: “Persoonlijk vind ik dit het gezelligste team waar ik ooit in gespeeld heb en dat is voor een belangrijk deel ook aan Marcel te danken. Hij is zeer sociaal, een prettige, constructieve trainer, die zeker buiten het veld een bindende factor is. Ik vind het wel een gemis.”
“Binnen het veld clasht het wel eens, dat klopt. Marcel is een gepassioneerde trainer en verbaal voortdurend aanwezig tijdens de wedstrijd. Mij doet dat niet zoveel, maar sommige spelers hebben daar meer last van. Zij laten hem dat dan ook weten, na de wedstrijd werd dat altijd uitgesproken. Om hoeveel spelers het gaat? Lastig om te zeggen, twee à drie die zich daarover uitspraken. Maar tijdens dat gesprek met het bestuur had ik het idee dat niet iedereen het achterste van zijn tong liet zien.”
Langelaar vond het moment waarop dit alles plaatsvond slecht getimed. Langelaar: “We zitten momenteel in een goede flow met het team en keken erg uit naar de wedstrijd tegen Eendracht. Het siert Marcel dat hij gewoon blijft trainen en die zondag weer op de bank zat. Erg professioneel, hij probeert er dit seizoen qua resultaten nog alles uit te slepen. Of wij het bestuur nog op andere gedachten hebben proberen te brengen? Nee, het bestuur heeft besloten en dan leggen wij ons daar bij neer.”
Het Bestuur
Tom de Water is bestuurslid Technische Zaken en voerde samen met voorzitter Edwin Vonk het gesprek. De laatste ging daarna op vakantie, één van de redenen om Gerrist nog op donderdagavond te spreken. De Water: “De voorzitter moet bij zo’n gesprek aanwezig zijn en dit was nog zijn enige mogelijkheid vóór zijn vertrek. We hadden het liever eerder gehad, maar dat was lastig, ook omdat de agenda’s van alle bestuursleden niet direct te matchen waren. Want het is natuurlijk wel een bestuursbesluit geweest.”
Geconfronteerd met de reactie van Gerrist op de gehanteerde argumenten, licht De Water één en ander toe. De Water: “Allereerst wil ik zeggen, en dat meen ik uit de grond van mijn hart, dat wij ontzettend blij zijn met wat Marcel tot nu toe voor de club betekend heeft. Hij heeft een zeer lastig begin gehad en als je dan ziet wat hij neergezet heeft, klasse.” Maar dan toch zijn contract niet verlengen?
De Water: “Zulke dingen gebeuren helaas in de voetbalwereld. Maar we kregen diverse signalen vanuit zowel buiten het veld als van de spelers dat het niet zo lekker liep. Ja, dat had onder anderen te maken met dat Marcel wel erg fanatiek is tijdens de wedstrijden en dat viel niet bij iedere speler even goed. Hoeveel spelers dat waren? Vind ik lastig om daarover uit te wijden, maar het waren er in ieder geval geen twee of drie. Nee, ook niet de helft, daar ergens tussenin. Of we bij die signalen niet het hele team gehoord hebben om een goed beeld te krijgen? Nee, dat hebben we niet gedaan.”
De Water nuanceert ook de invloed van Gerrist op de instroom van de jeugd. De Water: “Bij de start was er eigenlijk geen keuze. Er waren nauwelijks spelers, dus is er een deel van O19 benaderd én ingestroomd. Bij de twee jeugdspelers waar Marcel het over heeft gaat het om twee jongens die eigenlijk wilden stoppen.”
“Toen heeft de voorzitter hen voorgesteld in het eerste te gaan spelen en dat hebben zij gedaan. We hadden ten aanzien van de doorstroming van de jeugd als bestuur gewoon meer van Marcel verwacht. Nee, vaste afspraken daarover hadden we niet met hem gemaakt”, aldus Tom de Water, die afsluit met waarderende woorden over Gerrist: “Hij zit nog gewoon op de bank tot einde seizoen en dat waarderen we zeer. We zouden enorm trots zijn wanneer hij erin slaagt een periodekampioenschap te pakken.”
Vanaf zijn vakantieadres laat voorzitter Edwin Vonk weten er weliswaar geen behoefte aan te hebben om de vuile was buiten te hangen, maar wel wil laten weten dat er al veel langer allerhande zaken rond Gerrist speelden. Alles bij elkaar heeft dat geleid tot het bestuursbesluit om niet met hem verder te gaan. Vonk: “Helaas komt er aan een mooie periode een einde.”