En opeens dook deze week zijn naam weer op: Coley Parry. De Amerikaan, die zijn plannen om Vitesse over te nemen en de Arnhemse club weer op te laten stomen in de vaart der volkeren roemloos zag stranden bij met name de Licentiecommissie en de KNVB.
Maar er was ook een tweede, bijna vergeten, naam die eveneens opdook: die van de zichzelf tot ‘Vitesse-watcher’ gekroonde Lex Lammers, journalist bij De Gelderlander. Waar die beide namen opdoken? In een op 6 februari gepubliceerde uitspraak van de Raad voor de Journalistiek, de onafhankelijke instantie die beoordeelt of een journalist zorgvuldig zijn werk heeft gedaan en of met een publicatie grenzen van journalistieke ethiek zijn overschreden.
Frustratie
Waar ging dat nu precies over? Parry en zijn Common Sport GP hebben op 4 september 2025 bij de Raad een klacht ingediend tegen Lex Lammers en de hoofdredacteur van De Gelderlander Joris Gerritsen. Lammers was tot augustus 2025 de journalist die al jaren Vitesse voor zijn krant De Gelderlander nauwgezet volgde. Niet iedereen was altijd even blij met zijn berichtgeving.
Natuurlijk, als er kritisch wordt geschreven over de sportieve en bestuurlijke ontwikkelingen van jouw organisatie, dan kan dat ook regelmatig leiden tot ergernissen en frustraties bij spelers, bestuurders en niet te vergeten de fans. Menig journalist herinnert zich nog de persconferentie op Papendal waar nieuwkomer Timo Braasch gepresenteerd zou worden en waar Lammers bij de poort van het trainingscomplex werd tegen gehouden door twee stevig gebouwde supporters: zij pruimden hem daar niet. Een wanhopig telefoontje van Lammers naar de redactie van De Gelderlander was voor iedereen op de parkeerplaats te horen en het was uiteindelijk Vitesse-woordvoerder Bram Simons die Lammers ontzette en alsnog naar binnen loodste.
Tendentieus
Maar kritisch schrijven moet kunnen. Sterker nog, het is de kerntaak van een journalist om zijn onderwerp van alle kanten te belichten en eventuele misstanden aan de kaak te stellen. Lammers stelde zich altijd graag zo op met betrekking tot Vitesse: de Bob Woodward van de provinciekrant De Gelderlander, die regelmatig met sappige onthullingen kwam over hoe fout het allemaal met Vitesse in het algemeen en met Coley Parry in het bijzonder ging.
Dat in zijn publicaties met grote regelmaat een weerwoord van een bekritiseerde partij ontbrak en er wel erg vaak sprake was van ‘betrouwbare bronnen’, ‘verdenkingen’ en ‘vermoedens’, heeft er kennelijk toe geleid dat op enig moment de maat voor één van Lammers’ terugkerende onderwerpen, te weten Coley Parry, vol was.
In de bij de Raad ingediende klacht geven Parry en zijn advocaat aan dat de berichtgeving in De Gelderlander rond zijn persoon ‘niet waarheidsgetrouw, controleerbaar en zo volledig mogelijk’ is en er sprake is ‘van eenzijdige en tendentieuze berichtgeving.’ Parry concludeert ‘dat de berichtgeving ernstige beschuldigingen bevat aan het adres van klagers (Parry, WL), die hen in sterke mate diskwalificeren’. Ter ondersteuning van dit alles werd de Raad gewezen op de 23 publicaties die tussen 19 maart en 24 mei van de hand van Lammers op de website van De Gelderlander verschenen. Daarnaast werden ook de twee podcasts opgevoerd die Lammers onder de naam ‘De Grote KKD-show’ uitgebracht heeft.
Klacht gegrond
Opvallend detail in de klacht van Parry was de publicatie van Lammers waarin hij aangaf dat Parry voor de KNVB ‘persona non grata’ was en binnen het Nederlandse voetbal op een zwarte lijst zou staan. Die bewering werd in de zitting van de Raad door Parry, ondersteund door een schriftelijke reactie van de KNVB, naar het Rijk der Fabelen verwezen.
De Raad was duidelijk in haar uiteindelijke uitspraak: de klacht van Coley Parry is gegrond. Zij ondersteunde dat met een aantal voor een zichzelf respecterend journalist dodelijke argumenten. Voorbeeld van één van die argumenten betreft de door Lammers veel gehanteerde formulering ‘betrouwbare bronnen’ en ‘geheimhouding van de bron’. De Raad zegt hierover: “Echter, ook als een journalist terecht zijn bronnen beschermt en deze vertrouwelijk behandelt, dient hij in zijn berichtgeving voldoende inzicht te geven in het verrichte journalistieke onderzoek en het beschikbare bronnenmateriaal.”
De Raad vervolgt: “Dat is hier niet gebeurd. Niet is vermeld op hoeveel en welke soort bronnen de informatie is gebaseerd en waarom deze bronnen anoniem wensten te blijven, noch hoe de verkregen informatie is geverifieerd. Aldus is voor de lezers onvoldoende inzichtelijk en controleerbaar waarop de beschuldigingen zijn gebaseerd.”
De Raad doet de aanbeveling aan De Gelderlander om haar uitspraak integraal of in samenvatting te publiceren. De klacht en afhandeling is in zijn geheel hier te lezen.