De teleurstelling bij de spelers van het Nederlands Powerchair hockeyteam was immens. In een prachtige finale moest het team dat onder leiding staat van de Arnhemse coach Dick Cochius en waarvan zijn stadgenoten Valerie en Lucas Schell eveneens deel uitmaken, de winst laten aan mede-finalist Zwitserland. Onder leiding van de razendsnelle en uiteindelijke topscorer Jan Schäubling waren de Zwitsers te sterk voor de Nederlanders, die daarmee het gemis van de geblesseerde Jules van der Heijden nóg nadrukkelijker voelden.
Dat het een andere wedstrijd voor het Oranjeteam zou worden dan de walk-overs in de voorrondes wist coach Cochius als geen ander. Cochius, zeer aangeslagen na het finaleverlies, had al lange tijd zijn focus op maar één doel gericht: wereldkampioen worden in het Finse Pajuhlati. Maar in een overigens zeer aantrekkelijke wedstrijd bleek zijn formatie niet opgewassen tegen de razendsnelle acties van de Zwitsers die na een 5-3 overwinning het goud mochten gaan ophalen.
Gespannen
De grootste uitdaging voor Cochius en zijn team was het in toom houden van de al eerder genoemde Jan Schaübler, een speler met uitzonderlijke capaciteiten. Het strijdplan was duidelijk. Cochius: “Hun aanvallen al vroeg storen door er twee snelle spelers op te zetten en Lucas Schell als centrale verdediger om het doelgebied te beschermen. Maar het is niet gelukt. Achteraf had ik wellicht iets eerder moeten wisselen, Rodi Feller voor Lucas. Lucas is een gedegen, rustige speler, Rodi is iets creatiever, brutaler. Maar ja, dat is achteraf praten.”
Zijn assistent-coach Matthijs van der Horst keek redelijk snel na de wedstrijd alweer vooruit. Van der Horst: “Natuurlijk is het een grote teleurstelling dat we hier geen wereldkampioen worden, maar ik denk eerlijk gezegd alweer aan de volgende stap: wat kunnen we beter doen. Je ziet toch dat een aantal jongens te gespannen in de wedstrijd zitten, waardoor er dingen niet goed gaan. Daar moeten we beter in worden, te beginnen door deze wedstrijd allereerst met elkaar goed te analyseren.”
Strijdplan
Direct vanaf de start werd er op het scherpst van de snede gestreden en leek het strijdplan met starters Tim Heere, Stijn van Zon, Daphne de Meijer, Arnhemmer Lucas Schell en de uitstekend keepende Reza Felli te werken. Van Zon en De Meijer vingen de Zwitserse aanvallers hoog op en na een lange doelpuntloze periode was het Tim Heere die zes minuten voor rust Nederland op 0-1 zette.
Dat je in dergelijke wedstrijden geen seconde kan verslappen, merkte dezelfde Heere twee minuten later: in een moment van onoplettendheid ontfutselde Schäubler hem de bal en scoorde de 1-1. Toen twee minuten later het Zwitserse team opnieuw scoorde, zag je de lichtelijke paniek bij TeamNL binnen sluipen. De rust was bij een 2-1 achterstand dan ook een welkome onderbreking voor de Arnhemse coach Cochius.
Terecht
Onder het oog van een grote groep meegereisde Oranje-supporters gingen beide teams de tweede helft opnieuw met attractief hockey van start, maar was de lichte dominantie van de Zwitsers niet te ontkennen. Een dominantie die vooral te danken was aan de uiteindelijke MVP van het toernooi Jan Schäubler, maar ook aan het onvoldoende benutten van de kansen aan Oranje-zijde, kansen die er wel zeker waren.
De bij het Arnhemse Upward spelende Lucas Schell was achteraf realistisch. Schell: “Ik vond dat ik verdedigend goed speelde, maar aanvallend was ik vandaag niet goed genoeg. Ik heb zeker een aantal goede kansen gekregen, maar wist ze niet te benutten. Toch ook een kwestie van spanning. Zwitserland was de terechte winnaar.” Ook Schell was erop gebrand om deze finale te winnen.
Vier jaar geleden was hij er bij toen Nederland de WK-finale tegen Denemarken uitermate ongelukkig verloor. De reguliere wedstrijd eindigde destijds in een gelijk spel, vervolgens scoorde Denemarken de Golden Goal, de Nederlanders, die het hele toernooi geweldig speelden, in shock achterlatend.
Jeugd
Deze finale was een andere. De coaches haalden terecht aan dat het wegens een ernstige armblessure weg vallen van top-aanvaller Jules van der Heijden een kleine maand vóór het WK een zeer forse aderlating was. Desalniettemin viel niet te ontkennen dat Zwitserland een puike wedstrijd speelde en uiteindelijk de finale met 5-3 overtuigend wist te winnen.
Voor Valerie Schell, de zus van Lucas was het haar eerste WK. Valerie: “Natuurlijk teleurgesteld, maar voor mij was het een zeer leerzaam toernooi. Wel jammer om het team zo te zien verliezen, omdat je weet dat we veel beter kunnen.” Coach Cochius sluit dit toernooi op dezelfde wijze af: “In eerste instantie zeer teleurgesteld, maar dat waren de emoties van het eerste moment. Samen met Matthijs gaan we nu met volle kracht door, onder anderen door de komende jaren meer jeugd door te laten stromen naar de selectie. En in 2028 is er weer een EK, als het even kan in Arnhem te organiseren.”
Eindstanden WK Powerchair hockey 2026
| 1. | Zwitserland |
|---|---|
| 2. | Nederland |
| 3. | Italië |
| 4. | Duitsland |
| 5. | België |
| 6. | Spanje |
| 7. | Finland |
| 8. | Australië |
| 9. | Denemarken |
| 10. | Canada |