De tegenstelling kon niet groter zijn. Thuis tegen Jong PSV speelde Vitesse de beste wedstrijd van het seizoen. Een krappe week later leverden de mannen van trainer Rüdiger Rehm de slechtste prestatie tot nu toe. Bij het al vijftien(!) wedstrijden zonder zege zijnde Jong Ajax liep de Arnhemse formatie tegen een beschamende 2-0 nederlaag aan en nam zij de rode lantaarn weer over.
Vanaf de eerste minuut heb ik me groen en geel zitten ergeren. Er deugde niets van het spel van Vitesse. Van Ajax is bekend dat het bij het selecteren van jeugdspelers let op snelheid en beweeglijkheid. Het Jong Ajax van dit moment bestaat bepaald niet uit toptalenten, maar over beide genoemde kwaliteiten beschikken bijna alle spelers wel. Wat je dan als tegenstander absoluut niet moet doen, is veel ruimte weggeven. En dat is precies wat de geelzwarten deden.
De onderlinge afstanden tussen de spelers waren veel te groot. Druk zetten op de tegenstander was daardoor niet goed mogelijk. De tobbende Amsterdammers zagen waarschijnlijk tot hun eigen verbazing dat zij zeeën van ruimte kregen en dat Vitesse ook nog eens grossierde in fouten. Van de ploeg die het op de derde plaats staande Jong PSV in het grootste deel van de wedstrijd alle hoeken van het veld liet zien, was niets meer over. Het moest wel fout gaan en het was nog een geluk bij een ongeluk dat Jong Ajax volop meedeed aan het foutenfestival, zodat de schade beperkt bleef.
Doelman Brüll had geen schuld aan de tegentreffers. Wel erger ik me wekelijks aan zijn trage spelhervattingen. ‘Gepiel’ bij de doeltrappen en altijd eindeloos dralen alvorens de lange trap in de richting van Huth te geven. In de richting, vaak niet eens meer dan dat. Waarom die traagheid? Uit vriendelijkheid om de tegenpartij alle tijd te geven zich te organiseren?
Van de veldspelers in het geelzwart voldeed de bijna-debutant Achouitar redelijk, alle anderen moeten terugzien op een wedstrijd beneden hun niveau, de een nog wat meer dan de ander. In de eerste helft leek het nergens op, in de tweede helft was er wel wat meer wilskracht te zien, maar lukte nog steeds veel te weinig. Dat zie je wel vaker: als spelers verkeerd aan een wedstrijd beginnen, valt dat moeilijk om te draaien.
Ook steunpilaren als Büttner, Zumberi en Schikora lieten het grotendeels afweten. De eerste zag veel te veel voorzetten mislukken. De andere twee moeten het hebben van duels in een compact spelende ploeg en kwamen nu te veel in grote ruimtes te spelen. Tegen snelle jongens komen zij dan af en toe in de problemen.
Trainer Rehm wisselde pas voor het eerst in de 71e minuut, maar had dat wat mij betreft al in de rust moeten doen. Vooral Huth was mijns inziens rijp voor een wissel. Hij werkt altijd keihard, maar mist snelheid en wendbaarheid en is bij gebrek aan techniek ook niet compleet als aanspeelpunt. Hij moet het hebben van het doorkoppen van ballen. Als lange ballen zuiver op hem gericht zijn, kan dat af en toe wat opleveren, maar zijn totale inbreng blijft ondanks alle gezwoeg vaak onvoldoende. Ook in Amsterdam was dat zo.
Alles bij elkaar was het een compleet verloren avond. Extra vervelend voor de uitsupporters in het weer volle uitvak. Zij verdienen beter, hopelijk is deze wanprestatie eenmalig. Natuurlijk, we mogen niet vergeten wanneer en hoe deze selectie is gevormd, maar we weten intussen ook dat deze goed genoeg is om een team te vormen dat het iedere KKD-tegenstander bijzonder lastig kan maken. In Amsterdam zijn Rehm en consorten echter door de ondergrens gezakt. Hopelijk kunnen zij zich donderdag in het Gelredome tegen aartsrivaal De Graafschap revancheren.
Jong Ajax-Vitesse 2-0
- Konadu 1-0, 49. O’Niel 2-0