Vitesse heeft de eerste twee wedstrijden na de wonderbaarlijke wederopstanding achter de rug. De in allerijl bij elkaar gezochte selectie hield aan het tweeluik op vreemde bodem tegen Jong AZ en RKC Waalwijk zowaar een punt over. In Wijdewormer ontkwam de met kunst en vliegwerk geformeerde geelzwarte ploeg niet aan een flinke afstraffing (4-0), vier dagen later leverde de enige serieuze bal die de RKC-doelman op zich af zag komen in de absolute eindfase de luid bejubelde gelijkmaker op (1-1).
De vraag of dat verdiend was, hoeft in deze ontwikkelingsfase eigenlijk niet te worden gesteld. Op basis van het vertoonde spel had Vitesse in beide wedstrijden nergens recht op, bij Jong AZ overduidelijk niet, bij RKC Waalwijk bij veel minder krachtsverschil ook niet. Maar geen enkele echte Vitessenaar maalt daarom. De nieuwe trainer Rüdiger Rehm is met deze nieuw gevormde, waarschijnlijk nog enigszins uit te breiden spelersgroep nog maar net aan de slag. De Duitse oefenmeester geeft terecht aan dat hij en zijn spelers in feite nog op het punt staan van het begin van de oefencampagne.
Het enige dat op dit moment van spelers en trainersstaf mag worden verwacht, is dat zij keihard met elkaar aan de slag gaan om er het beste van te maken en zo snel mogelijk een redelijk niveau te bereiken. Rehm heeft als reëel uitgangspunt dat de competitie voor Vitesse in feite pas bij het ingaan van de tweede periode gaat beginnen. Tot dan is het motto hard werken en kijken of hier en daar een puntje kan worden gesprokkeld. En zie, in de tweede wedstrijd is dat zowaar al gelukt. Een punt als bonus voor selectie, trainersstaf en zeker ook kantoormedewerkers, die hard werken tegen de klippen op zodoende beloond zien. En geweldig voor de weer massaal meegereisde uitsupporters, die waarschijnlijk tot hun eigen ongeloof Schikora vlak voor tijd, pal voor hun neus, de gelijkmaker zagen binnenkoppen.
Het is nog te vroeg om uitgebreid op de kwaliteiten van de verschillende spelers in te gaan. Bijna iedereen is nieuw, qua scherpte en samenhang moeten nog flinke stappen worden gezet. Of dat met deze of een wellicht nog enigszins versterkte groep gaat lukken, zal na een flink aantal weken moeten blijken. Een geluk bij alle eerdere ongelukken is dat Vitesse de tijd heeft om zich te ontwikkelen. De min twaalf punten, het periodesysteem en de onmogelijkheid om te degraderen zou je wat dat betreft als zegeningen kunnen zien. Kampioen kun je nooit worden, er komen nog periodes waarin je wellicht een rol(letje) kunt gaan spelen en zo niet dan is er nog niks aan de hand.
Ik zag dat de nieuwe Vitessewatcher van De Gelderlander positief was over de nieuwe spits Elias Huth. Ik deel die mening in ieder geval voorlopig niet, ik vond hem niet veel verder komen dan rondrennen en onstuimig duelleren. Maar mijn beoordeling van hem en alle anderen schort ik op, omdat ik ze alleen via het tv-scherm in actie heb gezien. Voor een goede eerste indruk van spelers moet ik het hele veld kunnen overzien en dus op de tribune zitten.
Zowel bij Jong AZ als bij RKC was het spel alleen in de beginfase aardig. Toen werd er vroeg druk gezet en waren er wel enkele vlotte combinaties over meerdere schijven te zien. In beide wedstrijden werd het daarna al snel minder. Wat wel bleef, was de bereidheid om hard voor elkaar te werken. Dat is een basisvoorwaarde voor een mogelijk resultaat en om krediet bij de achterban te houden.
Aanstaande zaterdag wacht de Airborne-wedstrijd in een vol Gelredome. Iedereen kijkt verlangend naar deze in dit geval extra speciale wedstrijd uit. Hoe dan ook gaat dat een wedstrijd worden die iedere Vitessenaar zich tot in lengte van jaren zal herinneren als het gedenkwaardige moment van de sportieve terugkeer van hun verloren gewaande club in een uitverkocht, kolkend Gelredome.
Jong AZ-Vitesse 4-0
21.Zeefuik 1-0, 53. Toppenberg 2-0, 58. Inge 3-0, 82. Van den Ban 4-0
RKC Waalwijk-Vitesse 1-1
- Altena 1-1, 89. Schikora 1-1
De columns van seizoen 2024-2025 nalezen? Klik hier.