Vitesse: Tegen SC Cambuur tactisch en technisch een slechte wedstrijd

november 12, 2025

De door Vitesse met 4-0 verloren thuiswedstrijd tegen SC Cambuur riep bij mij de vraag op hoe ik deze forse nederlaag moest benaderen. Heel mild, vanuit de gedachte dat van de in allerijl uit de grond gestampte Vitesseselectie niet te veel mag worden verwacht? Of toch wat kritischer, omdat groep en trainersstaf intussen al langere tijd samen bezig zijn en naar hun mogelijkheden moeten worden beoordeeld. Was de gevolgde tactiek logisch? Haalden de spelers het voor hen haalbare niveau?

Zelf kies ik voor de tweede manier van benaderen en ik kom dan tot de conclusie dat Vitesse zowel tactisch als technisch een slechte wedstrijd heeft gespeeld. Om te beginnen het tactische gedeelte.

Het valt op dat Vitesse vaak zeer afwachtend aan wedstrijden begint. Er wordt geen enkele druk op de tegenpartij gezet, die is constant in overtal en kan van daaruit nauwelijks gehinderd een positiespelletje op de mat leggen, loerend op mogelijkheden om gevaarlijk te worden. De mazzel tot nu toe is vaak geweest dat tegenstanders te zwak waren om die passieve houding af te straffen en Vitesse in de problemen te brengen.

Ook tegen SC Cambuur gingen twintig minuten voorbij zonder doelgevaar. De Friezen beheersten het middenveld, maar creëerden niets. Er was een ongelukkig uitgevallen sliding van de meeverdedigende spits Huth voor nodig om hen in staat te stellen om te scoren.

Na de 0-1 was Zonneveld bij een gevaarlijke Vitessecounter dichtbij de gelijkmaker. Verder veranderde er niets. SC Cambuur bleef veel aan de bal onder aanvoering van de uitblinkende Diemers, kwam ook regelmatig in de buurt van het Vitessedoel, maar dwong geen echte kansen af. Een 0-1 ruststand leek haalbaar totdat Diemers van afstand schitterend raak schoot. En tot overmaat van ramp liet rechtsback Bonnah zich in blessuretijd aftroeven door linksbuiten Sjöstrand met een tweede treffer van Balk tot gevolg. Rust 0-3 en daarmee was de wedstrijd gespeeld.

Die 0-3 brengt mij op een andere tactische fout. Het valt mij al een aantal thuiswedstrijden op dat de rechtsback, of dat nu Markelo of Bonnah is, bij balbezit van de tegenstander ver naar binnen schuift en de bij de lijn geposteerde linksbuiten van de tegenstander zeeën van ruimte laat. Ik kan me voorstellen dat een back als de bal aan de andere kant is iets naar binnen knijpt, maar het is absurd om twintig meter ruimte te geven. Dat is vragen om moeilijkheden en die kwamen er dus ook. Bonnah speelde dit keer trouwens sowieso een dramatisch slechte wedstrijd, al wist hij zich in de loop van de tweede helft iets te herstellen.

Dan de tactiek van die tweede helft. Met 3-0 achter, niets meer te verliezen. Ik zou dan zeggen: we gaan één op één spelen over het hele veld, kijken of we op die manier de tegenstander tot fouten kunnen dwingen en wellicht door een snelle tegengoal paniek kunnen zaaien. Het valt niet uit te sluiten dat dat iets had opgeleverd. SC Cambuur doet het namelijk goed, maar heeft geen wonderploeg. Er veranderde bij Vitesse echter niets, de wedstrijd kroop naar het einde, zeker na de 0-4 uit een van richting veranderd schot. Met twee ongelukkige tegengoals zat het deze avond dus ook nog eens niet mee.

Weinig Vitessespelers haalden een redelijk niveau en de beide backs zaten daar zelfs ruim beneden. Bonnah heb ik al besproken, zijn collega aan de andere kant, aanvoerder Büttner, was voor zijn doen ook slecht. Zijn voorzetten, normaal zijn sterke punt en een wapen van de ploeg, mislukten meerdere keren. En hij mag blij zijn dat hij bij zijn uit frustratie begane smerige overtreding geen rood kreeg. Hoe dom kun je zijn, wat dat betreft leert de Doetinchemmer het waarschijnlijk nooit.

Ploeg en trainersstaf hebben nu een weekend rust en gaan de vrijdag daarop naar FC Dordrecht. De ploeg van trainer Dirk Kuijt presteert wisselvallig. Een Vitesse dat met lef en naar zijn mogelijkheden speelt, hoeft daar niet te verliezen.

Vitesse-SC Cambuur 0-4