De rustperiode van tien dagen heeft eerder een negatief dan een positief effect gehad op het presteren van Vitesse. De ploeg van trainer Rüdiger Rehm liep in het uitduel bij FC Den Bosch tegen een beschamende 2-0 nederlaag aan.
In mijn vorige column gaf ik al aan dat ik het argument van algehele vermoeidheid van de selectie als verklaring voor de zwakke wedstrijd thuis tegen RKC Waalwijk maar zeer gedeeltelijk vond opgaan. De zo mogelijk nog beroerdere prestatie in Stadion De Vliert bevestigt mij helaas in die mening.
Volgens het verslag in De Gelderlander van de nieuwe Vitessevolger Bart Eulen, die het trouwens uitstekend doet, kijkt Rehm liever naar het grotere plaatje en overheerst bij hem een gevoel van trots. Tot op zekere hoogte heeft hij gelijk. Hij mag trots zijn op het onverdroten doorgaan van de trainersstaf en een handvol spelers, toen de club ten dode leek opgeschreven. Dat mag hij ook zijn op het feit dat binnen een paar dagen voor weinig geld een selectie uit de grond werd gestampt met een groot aantal spelers van verrassende kwaliteit. Verder ook op de positieve, motiverende manier waarop hij die nieuwe groep vanaf het eerste moment heeft geleid. Ook mag hij best fier zijn op de prestaties van zijn ploeg in een aantal wedstrijden waarin bij vlagen goed voetbal werd gespeeld of op zijn minst mentaliteit en veerkracht werd getoond.
De realiteit van de laatste tijd is echter totaal anders. Al vijf wedstrijden lang, tegen matige KKD-ploegen, lijkt het voetbal van de geelzwarte ploeg nergens op. Daarom zou op dit moment in plaats van trots, zorg moeten overheersen en enig zelfonderzoek op zijn plaats zijn. En de trainer zou zich daarbij ook moeten afvragen of en in hoeverre hij deze ineenstorting (al dan niet deels) had kunnen voorkomen.
Natuurlijk, prestaties van spelers zijn vaak grillig, zeker als ze nog jong zijn en net komen kijken. Ook een groot deel van de meer ervaren jongens van KKD-niveau kent in een seizoen en zelfs per wedstrijd ups en downs. Er is geen trainer die dat kan voorkomen, dus ook Rehm niet. Het neemt niet weg dat hij in mijn ogen een aantal dingen beter had kunnen doen.
Eerder al had ik het over de tactiek. Al wedstrijden lang wordt er te afwachtend gespeeld. Lef tonen, het initiatief nemen, tegenstanders afjagen, het zijn elementen die er thuis tegen Jong PSV wel waren, maar daarna niet meer. Hoe kan dit? Het is een strijdwijze die bewezen heeft succesvol te kunnen zijn. En als dat een keer niet zo is, is dat voor alle bij de club betrokkenen gemakkelijker te accepteren. Er is dan gestreden en verloren.
Dan de samenstelling van het elftal. Daar valt altijd over te discussiëren, er is niet één waarheid, voetbal is geen wiskunde. In Den Bosch had Rehm mijn pleidooi om te kiezen voor Van den Berg als doelman en Achouitar als centrale verdediger gehonoreerd. Daar was ik blij mee en daarmee stonden er maar liefst tien spelers in het veld die ik ook zou hebben gekozen.
Maar waarom mocht Pinto na zijn belabberde optreden tegen RKC nu opnieuw in de spits beginnen en de hele wedstrijd blijven staan? Alleen omdat hij tegen de Brabanders die mazzelgoal maakte? Ook in Den Bosch raakte de Portugees geen pepernoot. Huth heeft zijn beperkingen, maar met hem in de ploeg kun je in ieder geval af en toe doorvoetballen. Als je als medespeler van achteruit Pinto aanspeelt, kun je beter niet aansluiten, want hij verliest toch iedere bal en dan moet je als een haas terug.
Ik hoopte op een wissel van Pinto in de rust, maar in plaats daarvan moest rechterspits Zonneveld, één van de weinige spelers die nog weleens iets goed deed, het veld ruimen voor Schwarz. Een één op één wissel, terwijl het logisch was geweest om Pinto te vervangen, Zonneveld naar de spits te schuiven en Schwarz op diens plek in te brengen.
Natuurlijk hielp in deze wedstrijd niet mee dat Tahaui kort na de aftrap een opgelegde kans miste en de sterkhouders Schikora en Zumberi in de beginfase kort na elkaar blunderden. Er was echter nog tijd genoeg om dit recht te zetten tegen het zeker niet imponerende FC Den Bosch. In dit Vitesse haalden echter alleen Van den Berg en Achouitar een ruime voldoende. Zumberi en Schikora haalden hun niveau lang niet, Marschalk speelde slordig, Tahaui kwam totaal niet uit de verf, Büttner speelde bleekjes, Hoogewerf zag veel fout gaan. Een funeste optelsom van teleurstellende optredens. Van de invallers deed Steffen het aardig, maar kwamen Schwarz en Ranon in deze strompelende ploeg niet echt uit de verf. En hoe kan het dat Bannis zo laag in de pikorde van spitsen staat dat hij pas in de negentigste minuut mocht invallen?
Genoeg dingen voor de technische staf om over na te denken in de komende weken. En als er ergens nog wat budget kan worden vrijgemaakt, adviseer ik om dat te besteden voor het aantrekken van een spits die als een goed aanspeelpunt kan dienen. Dat geeft betere mogelijkheden om het spel via combinaties en doorbewegende spelers naar voren te verplaatsen en zal vooral talenten als Marschalk, Tahaui en Zonneveld ten goede komen.
FC Den Bosch-Vitesse 2-0
- Monzialo 1-0, 22. Monzialo 2-0