De Arnhemse voetbalwereld is opgeschrikt door het overlijden van Paul van Koppenhagen. Vriendelijk, humoristisch en sociaal, het waren kenmerken van een echte clubman bij De Paasberg. Een innemende peroonlijkheid, die voor je klaarstond als het nodig was en geliefd bij jong en oud. Paul van Koppenhagen overleed na een slopende ziekte op 63-jarige leeftijd in de nacht van zondag 15 op maandag 16 maart.
Boezemvriend
“Een prachtkerel.” Zo typeert Johan Zeven zijn boezemvriend. ”Wij waren twee handen op één buik. Hebben meer dan 30 jaar alles samen gedaan en tussen ons is nooit een onvertogen woord gevallen. Paul was charismatisch, ook in het veld. We hebben samen nog in het tiende van De Paasberg gevoetbald, het veteranenelftal. Dan kon Paul van zich afbijten als het niet lekker ging. Dan maakte hij directe opmerkingen en die kwamen binnen hoor . Maar we waren met oudere gasten en die konden dat wel waarderen.”
Zeven en Van Koppenhagen trainden samen in de jeugd van Vitesse 1892 hun zonen Roy en Bjorn en sinds die tijd waren de twee ‘Geitenkampse jongens’ onafscheidelijk. “We kenden elkaar al wel van de Geitenkamp, maar ik voetbalde bij ESA en Paul bij Hertog Hendrik. Ik werkte in de gevangenis en hielp Paul doordeweeks bij de training van onze jongens. In het weekeinde kon ik er door mijn werk niet altijd bij zijn.”
Er ontstond een hechte vriendschap en het tweetal ging vaak samen op stap. “Als ik naar huis wilde, wilde Paul nog even door”, vertelt Zeven. “Doodleuk stond hij dan de volgende dag om 9.00 uur weer bij De Paasberg om allerlei taken te doen. Ik heb hem vaak gevraagd: ‘Waar haal je toch die energie vandaan?’ Maar Paul was niet stuk te krijgen. Het zal voor De Paasberg dan ook een groot gemis zijn.”
Zeven was op vakantie naar Thailand en was nog net op tijd om zijn vriend kort voor zijn overlijden te spreken. “Wij konden niet terug in verband met de oorlog in Iran. Pas na twaalf dagen vlogen we via Oezbekistan terug en toen we zondag waren geland, zijn we meteen naar het huis van Paul gereden. Ik heb nog net de dingen tegen hem kunnen zeggen die ik wilde, waarna hij ’s nachts om half drie is overleden. Paul was geliefd, ook bij jongeren en stond voor iedereen klaar. Ik ga Paul heel erg missen.”
Boegbeeld
“Paul was het boegbeeld, het icoon van de club”, zegt Gino Koenders, voorzitter van De Paasberg. “Onze grootste vrijwilliger en aanspreekpunt, die naar iedereen luisterde. Hij was een voetbalvader voor ons allemaal.”
Koenders beaamt dat het gemis van Paul van Koppenhagen enorm groot is. Iemand als Paul is niet te vervangen. Tot het laatst heeft hij nog alles gedaan bij de club, want hij hield niet van opgeven. Ondanks zijn ziekte bleef hij heel positief. ‘Dit en dat ga ik nog doen’, zei hij dan. Je kunt spreken van een bijzonder persoon die heel erg gemist gaat worden.”
Niet alleen op organisatorisch vlak was Van Koppenhagen actief voor De Paasberg. Koenders: “Paul heeft alles gedaan bij de club. Met zijn inzet, betrokkenheid en warme persoonlijkheid was hij een echte steunpilaar binnen de vereniging. Ook op trainersgebied. Hij heeft zo ’n beetje alle teams wel getraind. Van de onder 7 jaar tot de JO19, was jeugdcoördinator en hij is ook nog trainer geweest van het eerste zondagelftal.”
Drijvende kracht
Dennis van Toor debuteerde als 17-jarige in het eerste elftal van Hertog Hendrik, na de fusie met GOVA omgedoopt tot De Paasberg. “Ik kwam toen in een elftal waarin Paul ook speelde. Wij streden in de toenmalige afdeling Arnhem om de titel met Eldenia en AV Wilhelmina. Wij werden toen kampioen.”
Dat had volgens Van Toor, oud-trainer van onder meer AVW ’66, AZSV, Longa ’30 en Staphorst, ook veel te maken met de aanwezigheid van Van Koppenhagen. “Paul was negen jaar ouder, had bij WCA gevoetbald en tegen zo ’n man in je ploeg keek je op. Hij was van de oude stempel, als speler een drijvende kracht. Hij probeerde het team ook neer te zetten en als het moest kon hij ook de botte bijl erin gooien.”
“Als voetballer kon hij een team smeden, maar ook als trainer. Paul is trainer van het tweede elftal van AVW ’66 geweest en heb hem daar drie jaar meegemaakt. Ook die jongens hebben het dan over de ‘mooiste jaren’. Paul was altijd met de groep bezig, als speler en als trainer wilde hij er een eenheid van maken.”
Ook buiten het voetbal trok Van Toor, tegenwoordig woonachtig in Spanje, veel op met Van Koppenhagen. “Ik heb nog wel veel meegedaan in het 45+ team met Paul. Maar daarbuiten hebben we, ook met Johan Zeven, nog vele leuke dingen gedaan. Zoals meedoen aan de carnavalsoptocht. ’s Morgen ballonnen aan een kar hangen en daar gingen we. Paul was dan de grote organisator. Hij regelde de kratjes bier. Dat mocht niet, maar het gebeurde wel. En dan op maandag weer naar Huissen. We gaan Paul missen. Hij was een fijne vent.”
‘Volksjongen bij een kakclub’
Van Koppenhagen, die in zijn actieve carrière uitkwam bij de Arnhemse clubs VIJDO, WCA, Vitesse 1892 en Hertog Hendrik, paste bij elke club. Zo was hij in het seizoen 1996-1997 ook een jaar trainer van het tweede elftal van VDZ. ‘Een volksjongen bij een kakclub’, zo omschreef hij vol humor zelf zijn verblijf op sportpark ’t Cranevelt. Maar ook daar had hij het naar de zin en werd hij door de spelers op handen gedragen.
De afscheidsdienst vindt morgen (vrijdag 20 maart) om 13.00 uur plaats op het terrein van SV De Paasberg. Voorafgaand is er vanaf 12.00 uur gelegenheid tot afscheid nemen. Na de dienst is de begrafenis op begraafplaats Rosendael, Terletseweg 1 te Rozendaal met aansluitend een koffietafel op sportpark De Paasberg.