Jeffrey Rutten is bezig aan zijn laatste seizoen bij Eldenia. De 36-jarige doelman vindt het na een mooie carrière welletjes. “Maar met de stand op de ranglijst heeft het niets te maken”, merkt Rutten op. “Want als ik op zondag op het veld sta, is er soms ook weer twijfel om door te gaan. Maar sta je op dinsdag op de training in de regen, dan is die twijfel weer weg.”
Rutten weet inmiddels al hoe het is om even niet op het trainingsveld te staan. De doelman raakte op zondag 1 maart in de thuiswedstrijd tegen GWVV geblesseerd aan zijn hand. “In blessuretijd. Een diepe bal pakte ik op schouderhoogte, maar een aanvaller trapte hard tegen mijn hand”, herinnert Rutten zich. “Ik hoorde het kraken en het eerste waar ik aan dacht was de aanstaande bevalling van mijn vriendin. Ik ben niet gauw boos, maar toen wel. Ik eindigde op de spoedeisende hulp in het ziekenhuis waar mijn hand in het gips werd gezet. Ik had mijn hand zelf al getest, dus dat die gebroken was, kwam niet als een verrassing.”
FysioVillage
Rutten, fysiotherapeut in zijn eigen praktijk FysioVillage, kon dus niet aan het werk. Maar geluk bij een ongeluk. “Ik had voor mijn praktijk al een waarnemer geregeld om samen met mijn vriendin over een paar weken ook verlof te hebben. Ik heb haar gevraagd of ze eerder kon beginnen en dat was moglijk.”
Inmiddels is Rutten vader geworden van een zoon, Finn, en is de doelman van Eldenia ook weer in training. “In de week voor de wedstrijd tegen Elsweide ben ik weer gaan trainen, maar die wedstrijd kwam nog te vroeg. Het risico was ook te groot. Een paar jaar terug had ik dat risico wel genomen. Nu niet met werk en een baby. Trouwens, met Niek Hulstein staat er voor mij een een prima vervanger. Niek is een goede keeper.”
Toch hoopt Rutten zondag in de degradatiekraker tegen Gendringen zijn rentree te maken. “Ik heb de hele week getraind, maar het is aan de trainer. Nogmaals, Niek Hulstein heeft het tijdens mijn blessure goed gedaan.”
Gescheurde kruisband
Blessures. Rutten is er in zijn lange loopbaan als keeper niet aan ontsnapt. Als doelman van WAVV brak hij in 2018 zijn andere hand en scheurde hij in november van 2019 zijn kruisband. Zijn zwaarste blessure. “Maar ik ben toen niet geopereerd. Ik heb op de conservatieve manier aan mijn herstel gewerkt en speel nu zonder kruisband. Van die keuze heb ik geen spijt. Ik had geen ander letsel, zoals een meniscusblessure en dat is geluk hebben. Met keeperstrainer Adrie Brokx heb ik toen in de coronatijd op een trapveldje gestaan, waardoor ik in de voorbereiding op het nieuwe seizoen weer kon aanhaken. Daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.”
Terug naar de huidige realiteit. Voor Eldenia staan er nog zes duels op het programma, inclusief de vlak voor tijd gestaakte wedstrijd tegen Elsweide, waarin de Eldenaren met 3-1 de leiding hebben. Om niet te degraderen moet de ploeg van trainer Vincent Jansen nog de nodige punten pakken. “Ik wil geen afscheid met degradatie”, zegt Rutten. “Niet alleen voor mezelf, maar voor de hele club. Ik hoopte ooit met Eldenia te spelen voor promotie naar de tweede klasse, maar dat heb ik al uit mijn hoofd gezet. Die kans hebben we laten lopen. Nu is het zaak om in de derde klasse te blijven en dat hebben we ook nog in eigen hand. We hadden veel blessures, maar er komen jongens terug. Ik verwacht dat we in de laatste wedstrijden een fitte groep hebben en dan moeten we alles geven.”
Definitief afscheid als doelman
Rutten is na dit seizoen niet van plan in een lager elftal te gaan keepen. “Nee, zeker niet. Daar ben ik ongeschikt voor”, zegt Rutten met nadruk. “Dat is juist een van de redenen dat ik stop. Het is of het eerste elftal of niks. Er is een groot verschil tussen nu en jaren terug. Qua leeftijd is er een groot verschil tussen mij en de rest van de ploeg. Wij speelden om te winnen en de jeugd van nu wil er veel minder voor laten. Toen ik uit de A-jeugd bij de selectie kwam, liep ik met een net met ballen om mijn nek naar het trainingsveld. Tegenwoordig moeten we lijstjes maken. Geen verwijt, maar ik zit anders in elkaar.”
Voor volgend seizoen is Rutten niettemin positief gestemd. “Ik heb altijd iets van: zo gaan we het doen en anders hoepel je maar op. Met Patrick Ax komt er ook een nieuwe trainer en hij wekte de indruk dat het hem allemaal wel gaat lukken. Hij was de beste optie met wie we hebben gesproken. Er staat nu al een jonge groep en die wordt nog jonger”, zegt Rutten, die ook lovend is over zijn huidige trainer, Vincent Jansen. “Vincent heeft gedaan wat hij kon en ik ben blij dat hij voor de club behouden blijft.”
Vitesse
Rutten gaat zich behalve op zijn werk en zijn gezin op andere zaken richten. “Ik heb me ingeschreven voor de halve marathon op 27 juni in Apeldoorn”, vertelt Rutten, die dan al met trots kan terugkijken op een mooie carrière als doelman, die via Eldenia als junior van 2003 tot 2005 nog twee seizoenen uitkwam in de jeugd van Vitesse. “Een mooie tijd en een leuke lichting met Ricky van Wolfswinkel en Nicky Kuiper. Louis Laros en Gery Vink waren de trainer-coaches, Jan Jongbloed was het jaar daarop onze trainer. Ik zat in die lichting samen met Eloy Room en een van ons tweeën moest in 2005 vertrekken. Ik moest weg, Eloy mocht blijven en dat is van Vitesse geen verkeerde keuze geweest. Ik heb toen mijn woord gehouden en ben teruggekeerd naar Eldenia. Na twee jaar heb ik gekozen voor Bennekom waar ik vier seizoenen heb gekeept en via DIO ‘30, Arnhemse Boys en WAVV weer teruggekeerd bij Eldenia.” Daarmee was de cirkel rond.