Tijmen Boshuizen behoort zondag 21 september tot de 2800 deelnemers aan de Iron Man in Tenby. De 32-jarige Arnhemmer hoopt de drie afstanden (3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en de marathon) binnen 14 uur te voltooien.
Eenmaal aangekomen in Wales liep de spanning bij Boshuizen op. “Dat had ermee te maken dat ik niet precies wist wat er ging komen. Ik had ook nog nooit in de zee gezwommen, in ieder geval niet de afstand die ik nu moet afleggen. Maar ik heb vanochtend (vrijdag, red.) een deel van het zwemonderdeel verkend en ook gezwommen. Maar uiteindelijk zal ook het weer een factor zijn. Is er veel wind en hoe is het met de stroming?”
Spannendste onderdeel
“Zwemmen blijft voor mij het spannendste onderdeel. Je moet ook op de drie onderdelen binnen een bepaalde tijd binnen komen en zwemmen is mijn minste onderdeel. Ben je niet binnen twee uur en twintig minuten binnen, dan word je gediskwalificeerd.”
Voor het zwemonderdeel trainde Boshuizen met enige regelmaat in de Rijkerswoerdse plassen in Arnhem. “Daar is zoet water en geen stroming. Daar heb ik de vier kilometer afgelegd in anderhalf uur, maar dat valt niet te vergelijken met het zwemmen in zee.”
Slaagt Boshuizen voor het zwemonderdeel, dan wacht een fietstocht van 180 kilometer. “In Wales zitten 2400 hoogtemeters, dus dat zal het zwaar maken. Maar in Nederland heb ik een paar keer meer dan 200 kilometer gefietst met een gemiddelde snelheid van 28 kilometer per uur en ook op de Posbank heb ik veel getraind. Als ik het zwemmen binnen de tijd red, heb ik goede hoop de Iron Man te volbrengen.”
Uitputtingsslag
Na het zwemmen en fietsen volgt dan nog de marathon. Kortom, een uitputtingsslag. “Die marathon gaat na het zwemmen en het fietsen ongetwijfeld pijn doen”, zegt Boshuizen. “Maar in 2023 heb ik al eens de marathon van Rotterdam gelopen. Ik liep die in 3 uur en 45 minuten. Dat zal ik na die eerste twee onderdelen niet evenaren, maar ik hoop er in Tenby hooguit drie kwartier langer over te doen.”
Marathon van Rotterdam
Boshuizen kwam tot zijn plan nadat hij de marathon van Rotterdam had voltooid. “Ik had ooit eens over de Iron Man gehoord en toen klonk het enorm onmenselijk. Na de marathon kwam het idee bij me op dat dit toch mogelijk was. Een uitdaging die in eerste instantie als onmogelijk voelt, wordt dan toch haalbaar. Ik ben ook benieuwd hoe je mentaal reageert als je op het punt van breken staat. Ga je dan door of geef je op. Opgeven past niet bij me, maar als je echt niet meer kunt, weet je dat niet zeker.”
Een sportman in hart en nieren. Zo kun je Boshuizen wel omschrijven. “Ik doe aan kitesurfen en ik heb mijn hele leven gekorfbald bij Oost-Arnhem en speel nu nog in het vierde team. Met de C1-junioren hebben we in de landelijke veldfinale gestaan, maar helaas verloren. Het eerste gehaald? Ja, maar dat was als 17-jarige A-junior. Dat was mijn debuut. Het enige dat ik me daar nog van kan herinneren is dat ik vier keer scoorde. Tegen wie dat was weet ik niet meer. Het heeft geen vervolg gekregen, want toen ik overging naar de senioren ben ik in Groningen gaan studeren.”
Alleen maar pasta
Het zijn tijden van weleer. Alle aandacht richt Boshuizen nu op de Iron Man. “Het is een eenmalige uitdaging, maar of het een vervolg krijgt weet ik niet. Vaak heb ik de wekker om zes uur ’s morgens gezet om hard te gaan lopen. Mijn vriendin was dan ook om zes uur wakker en ze heeft de afgelopen anderhalve week alleen maar pasta moeten eten. Ik zal haar dus ook mee moeten nemen in mijn overweging hiermee door te gaan.”