Het kon eigenlijk niet meer mis gaan: het vrouwenteam van VDZ deelde weliswaar de eerste plaats in de eerste klasse D met Zaandijk, maar het doelsaldo tussen beide ploegen verschilde aanzienlijk. VDZ stond voor de één na laatste wedstrijd van het seizoen 58 doelpunten in de plus, tegenover 30 voor Zaandijk. Maar ja: wat doet de spanning van een beslissend slotduel?

Toch wel wat, constateerde de VDZ staf met trainer-coach Aat Booij, assistent-coach Martin Lengler en teammanager Johan van den Brink. In Rotterdam bleek tegenstander Antibarbari, de nummer negen en daarmee voorlaatste in de competitie, toch nog behoorlijk partij te kunnen geven. Maar het werd uiteindelijk een 1-7 overwinning voor de Arnhemse vrouwen, die vervolgens al feestend de ingehuurde bus van, jawel, het Nederlands Elftal inrolden richting thuishaven Sportpark Cranevelt, om daar de festiviteiten nog lang voort te zetten.

Lastig

VDZ-coach Aat Booij en zijn team sluiten met dit kampioenschap én de promotie naar de Hoofdklasse een fantastisch seizoen af. Het is zijn eerste jaar in Arnhem en na een slow start in de beginfase volgde een wervelende opmars richting top: Antibarbari was vanaf eind oktober de vijftiende overwinning op rij. Sterk uitgangspunt: op basis van een goede conditie vooral veel scoren. En dat lukte dus overduidelijk.

Tegen het studententeam Antibarbari was het niet met twee vingers in de neus voetballen. Booij: “Omdat het een studententeam is, lijkt het wel of ze in hun thuiswedstrijden over een breder arsenaal van speelsters kunnen beschikken.”

“Voor ons stond er toch spanning op de wedstrijd en het was dan ook zeker geen makkie. Aanvoerster Maud Petersen opende voor ons weliswaar al na vier minuten de score en na een half uur stond het na goals van Julia Witjes en Julia Arbeek 3-0, maar vlak voor rust scoorde Antibarbari. Dan begin je toch te denken ‘het zal toch niet!’ Nee, zij maakte het ons voetballend best lastig.”

Plezier

Booij vervolgt: “Je wilt aan de ene kant iedereen laten spelen, maar je wilt ook weer geen risico lopen. Gelukkig werd het kort na rust 1-4 door Marit Matser en toen begonnen we wat te ontspannen. We hebben gewoon een kwalitatief goed team en dat zie je dan.”

Via Esmee Sprenger en Eva Kinwel werd het respectievelijk 1-5 en 1-6 en het was opnieuw Esmee Sprenger die tot slot 1-7 maakte. Aat Booij: “Dat zijn twee mooie verhalen. Esmee heeft er veertien maanden uitgelegen met een gescheurde kruisband, heeft nu voorzichtig drie wedstrijdje gespeeld en scoort nu twee keer!”

“Eva heeft een jaar Amerika achter de rug en was het plezier in voetbal he-le-maal kwijt. Nu zit ze er weer bij en is het plezier in voetbal meer dan terug. Prachtig om te zien!”

Handhaven

Coach Aat Booij, die nog voor een jaar heeft bijgetekend, kijkt alweer vooruit. Booij: “We trainen nog twee keer in de week door, dat willen de vrouwen zelf. Op 27 juni spelen we in het kader van het 100-jarig bestaan van VDZ een wedstrijd tegen De Graafschap en het nieuwe seizoen dus Hoofdklasse. Britt Jansen, Jolijn Boesveld en waarschijnlijk Doeskja Kaper stoppen aan het einde van het seizoen, we zijn druk bezig met vervanging: Doeskja en Britt zijn wel twee backs.”

“Maar ik kijk wel erg uit naar het volgend seizoen. We zullen daar veel leren en dat is goed. We zullen zeker niet aan de top eindigen, maar handhaven moet lukken. Maar nu terug naar het clubhuis om verder feest te vieren! VDZ 100 jaar, het vrouwenvoetbal bestaat dit jaar 40 jaar en dan kampioen worden en promoveren; hoeveel mooier wil je het nog hebben?”