Afgelopen weekend is oud-bestuurslid en oud -algemeen directeur van Vitesse Rein Papenburg op 88-jarige leeftijd overleden. Papenburg kwam in 1984 in het bestuur van Vitesse en was er vervolgens van 1991 tot 1998 algemeen directeur. Bij zijn afscheid werd hij benoemd tot Gouden Vitessenaar: het lijstje van illustere Vitessenaren, waaronder Herman Veenendaal, Bert Roetert, Jan Snellenburg en uiteraard Karel Aalbers. En de laatste heeft warme herinneringen aan Rein Papenburg.
En Aalbers kan het weten, want het was in zijn periode, die liep van 1983 tot 2000, dat Papenburg toetrad tot het bestuur van Vitesse. Sterker nog, Aalbers heeft hem persoonlijk naar binnen gehaald. Karel Aalbers: “Rein was destijds bedrijfsleider bij de HEMA in Arnhem, ik was voorzitter van de winkeliersvereniging. Ik kende hem vanuit die hoedanigheid en hij viel mij toen al op als een man die niet alleen uitstekend kon plannen, maar ook op een zeer empathische manier leiding gaf aan zijn mensen. Ik heb hem toen gevraagd of hij niet in het bestuur van Vitesse wilde komen.”
Belangrijke pijler
Oud-voorzitter Aalbers vervolgt: “Ik heb daar nooit spijt van gehad. We hadden een fantastische relatie met elkaar. We deden vrijwel alle gesprekken samen, of het nu over spelers ging of over zakelijke dingen rond Vitesse. We zaten in de beginfase van mijn voorzitterschap best in een moeilijke periode met de club en eigenlijk moesten we Vitesse weer opnieuw opbouwen. In die hele belangrijke periode was Rein mijn steun en toeverlaat en was hij van groot belang voor Vitesse.”
“Ik was toen ook druk met mijn eigen zaak, maar Rein was dagelijks op de club. Hij had vanaf 1991 als algemeen directeur de dagelijkse leiding bij Vitesse en was één van de hele belangrijke pijlers die heeft meegewerkt aan de opbouw van de club.”
Kliko’s
Was Rein Papenburg ook een man van de kritische tegenspraak? Aalbers is daar duidelijk over. “Oh, absoluut! We bespraken zoals al gezegd alles met elkaar, maar hij was niet te beroerd om mij te corrigeren wanneer ik weer een of ander wild idee had. Zo herinner ik mij dat in de tijd dat het financieel heel slecht ging met Vitesse ik een in mijn ogen briljant idee had. Om de gemeente Arnhem te laten zien hoe belangrijk de club voor de stad was, organiseerden we een wedstrijd waarvan de toegang gratis was.”
“In plaats van de 500 toeschouwers die we destijds gemiddeld op Monnikenhuizen hadden, kwamen er 7.000 toeschouwers op af! Ik kwam toen op het idee om in het stadion een groot aantal kliko’s neer te zetten, waar die enthousiaste fans dan een bijdrage in konden deponeren. Rein zei toen ‘Karel, jij kent de Arnhemmers niet, daar komt niets in!’ Natuurlijk wilde ik daar niets van weten en na afloop openden we vol verwachting al die bakken. Weet je wat er in zat? Zeven gulden en 75 cent!”
Ballonnen
Karel Aalbers haalt nog een anekdote op. “Op enig moment was de jongenstribune achter de doelen afgekeurd. Opnieuw kreeg ik weer een fantastische ingeving: om het niet zo leeg te laten zijn geel-zwarte ballonnen plaatsen. Ook dat vond Rein een achterlijk idee en opnieuw had hij weer gelijk: de zon begon te schijnen, het merendeel van die ballonnen knapte en we hadden alleen maar geel-zwarte velletjes achter de doelen.”
Maar wat Aalbers vooral bij blijft wanneer het over Rein Papenburg gaat is de geweldige samenwerking die hij met hem had en dat alles in een altijd constructieve sfeer. Aalbers: “We zijn ook altijd contact blijven houden. Hij was al wat langer ziek, kon nauwelijks meer zien, maar de laatste weken ging het wel erg hard. Een fantastisch mens. Als ik hem zou moeten typeren? Geel-Zwart in hart en nieren.”